رسانه ها در همکاری و تحول
Brunnenstraße 9, 10119 Berlin, Germany
mict-international.org

پروژه های دیگر ما
afghanistan-today.org
theniles.org
correspondents.org
پشتو
English

امنیت
صائب زنان یونیفورم پوش

در جریان عملیات بر منزل یک جنگجوی مظنون در پیشاور در سال2011، سه مرمی بر پای صفیه٬ افسر پولیس٬ اصابت کرد اما او باز هم توانست که فرد مظنون را بازداشت نماید .
1.06.2015  |  وردگ/کابل/ننگرهار/پیشاو
زنان پولیس در پاکستان در حالی تمرینات نظامی
زنان پولیس در پاکستان در حالی تمرینات نظامی

*جمعه ۱۶ اسد ۱۳۹۴*

در جریان عملیات بر منزل یک جنگجوی مظنون در پیشاور در 2011، چهار گلوله بر صفیه اصابت نمود. سه مرمی بر پای این افسر پولیس اصابت کرد اما او فرد مظنون را بازداشت نمود. زمانی که چهارمین گلوله داخل وجودش شد، او رهبری عملیات را به معاون اش تحویل داد.

صفیه که در سال 2009 به صفوف پولیس پاکستان پیوست و حالا پس از یک سال تداوی شفا یافته و در منطقه چهارسده کار می کند،  گفت "من هنوز آن روز ترسناک را به خاطر دارم. صبح وقت ساعت 5 به من تلیفون شد که برای انجام یک عملیات تلاشی آمادگی بگیرم. من در آن روز خون ریختم اما همیشه آماده فداکاری برای اعاده صلح در این ایالت خواهم بود".

ششصد زنان در پولیس خیبرپشتونخوا

صفیه در جمع ششصد زنی است که در زمان حاضر در صفوف پولیس در ایالت کوهستانی خیبرپشتونخوا ایفای وظیفه می کند. این رقم زنان پولیس نمایانگر تحول وسیعی در مقایسه با بیست سال پیش است که در آنزمان زنان پشتون حتی توان بیرون شدن از خانه را نداشتند چی رسد به انفاذ قانون و ایجاد نظم در جاده ها و خانه های دیگران. ضرورت مردم به پولیس های زن در پاکستان روزتاروز افزایش می یابد بویژه در اجتماعاتی که نقش زنان در انجام وظایف چون تلاشی و تحقیق خشونت های خانوادگی، بیشتر احساس می شود.

صفیه می گوید که زنان پولیس روش دو-بُعدی در امر مبارزه با دهشت افگنی انجام می دهند که ضمن سرکوب مستقیم حلقات شورشگرا و جنایت پیشه، از دختران و بانوان ملیشه های مظنون معلومات اخذ می دارند. به گفته او، جمع آوری اطلاعات به این شیوه، فقط از سوی زنان صورت گرفته می تواند.

کمک حقوقی به زنان روستایی

در حوزه های پولیس در ایالت خیبرپشتونخوا ۶۵ میز ثبت شکایات حقوقی زنان وجود دارد. به همکاری یک سازمان غیرحکومتی بنام اعتبار، سه واحد ویژه "شکایت بانوان" ایجاد گردیده تا با زنان در گزارشدهی موارد سؤاستفاده، خشونتهای خانوادگی و دیگر جنایات که به مسایل جنسیت ربط می گیرد، کمک کند.

در سال ۲۰۱۳ تحریک انصاف پاکستان، حزب برسر اقتدار در ایالت خیبرپشتونخوا یک طرزالعمل آسان درج شکایات در حوزه های پولیس را به اجرا گذاشت. علاوه بر ایجاد محاکم سیار، منظور از بکارگیری این طرزالعمل سهل تسریع اجراات در دوسیه های در حال انتظار در سیستم عدلی و قضایی این ایالت است. تاخیر در رسیدگی به دوسیه ها سبب تضعیف اعتماد مردم بر توانمندی دولت در ارائه خدمات عدلی گردیده است.

آنسوی مرز

تحولات حساسی که در عرصه انفاذ قانون در ایالت خیبرپشتونخوا صورت گرفته در این سوی مرز، در افغانستان وجود ندارد و صفوف پولیس افغان همچنان در انحصار مردها است. در ولایت وردک، که دهلیز کابل شمرده می شود، حتی یک پولیس زن در تمام نیروی ولایتی پولیس وجود ندارد. سیزده پولیس اناث هر روز از کابل به ولایت وردک می روند تا خدمات اساسی پولیس را، آنهم فقط در محدوده مرکز ولایت میدانشهر، اجرا کنند. در هشت ولسوالی ناامن این ولایت اصلا هیچ پولیس اناث وجود ندارد.

حتی در مرکز ولایت، میدانشهر، زنان پولیس برای پذیرش در میان همقطاران مرد با مشکلات جدی روبرو اند. رقعیه یکی از سیزده پولیس زن است که از کابل به میدانشهر اعزام شده است. او گفت "مردم وقتی بما می نگرند با خود فکر می کنند که زن وقتی پولیس شد، دیگر انسان نیست".

 

هر روز رقعیه اطفال اشرا در خانه تنها می گذارد و 35 کیلومتر سفر می کند تا به محل وظیفه اش برود، جایی که او در یک پوسته تلاشی روی جاده خانم ها و اموال آنها را تلاشی می کند. او می گوید با آنکه پولیس ولایتی با آنها همکاری می کند و اطاق تبدیل لباس و تشناب جداگانه در اختیار آنها قرار داده است، اما مشکلات کاری هنوز پابرجاست چون او در پوسته امنیتی تنهاست.

مشکلات رقعیه انفرادی نیست و دیگر بانوان پولیس در سرتاسر کشور هم با آن مواجه اند. برای بسیاری از زنان افغان، پیوستن با پولیس به معنی امضای سند مرگ شان است. یک زن پولیس در کابل گفت "من از ناچاری به پولیس پیوستم و گرنه هرگز این کار را که مردم بخاطر آن به من پوزخند می زنند، انتخاب نمی کردم".

لیلا که بحیث محافظ در قوماندانی امنیه ولایت ننگرهار ایفای وظیفه می کند گفت "زنان پولیس نمی توانند که در خانه های عادی زندگی کنند چون همیشه به مرگ تهدید می شوند". این افسر جوان گفت که مرتباً در محل وظیفه مورد اهانت و اذیت قرار می گیرد و مردم به وظیفه او بدیده یک زن "غیراخلاقی و شرم آور" می نگرند. به باور لیلا زنان بیشتری باید جذب پولیس شوند تا این گونه نگرش های عام، تغییر کند.

یک افسر برای هر ۶۴۰۰ زن

بر اساس اظهارات صدیق صدیقی، سخنگوی وزارت داخله افغانستان در زمان حاضر ۲۲۰۰ زن در صفوف پولیس ملی افغان ایفای وظیفه می کند. در جامعه سنتی که تنها زنان حق تحقیق در مسایل زنانه را دارند این رقم یک افسر پولیس برای تقریباً ۶۴۰۰ زن می شود. چند سال پیش حکومت رئیس جمهور کرزی که حمایت ناتو را با خود داشت اعلان نمود که تال ۲۰۱۴ شمار منسوبین زن در پولیس ملی به پنجهزار نفر خواهد رسید. نه تنها که این هدف حاصل نشد بلکه کشتار فرماندهان سرشناس زنان پولیس مانع آن گردید. سال گذشته دو افسر سرشناس زنان پولیس در ولایت هملند در مدت دوماه کشته شد. گزارشهای وجود دارد که یکی از این قربانیان از سوی افراد خانواده خودش، تهدید شده بود. سخنگوی وزارت داخله می گوید که ننگی که با پیوستن زنان در پولیس گره خورده است مانع اصلی جذب زنان در صفوف پولیس می گردیده و جلو تلاش ها برای گسترده ساختن تشکیلات انفاذ قانون را سد نموده است.

صدیق صدیقی به افغانستان تودی گفت "ما برای افزایش شما زنان پولیس هرکاری را انجام می دهیم. ما برای آنها هر گونه خدمات و سهولت ها را فراهم می کنیم اما به نظر می رسد که زنان به خدمت در صفوف پولیس بسیار علاقه نشان نمی دهند".

ولی محمد، یک مقام پولیس در ولایت وردک می گوید تا حال حتی یک کارمند اناث در این ولایت استخدام نشده است. باشندگان وردک اهمیت نقش زنان پولیس را درک می کنند اما شمار اندکی از مردان این ولایت به زنان و دختران خانواده خود اجازه پیوستن به صفوف پولیس را می دهند چون اضافه بر نگرانی های امنیتی از ننگ اجتماعی می هراسند.

 

دختر من نه، لطفاً

حیات الله، باشنده ولسوالی نا آرام سید آباد که حدود 40 کیلومتر دور در جنوب میدانشهر وقعیت دارد و در آنجا نفوذ شورشیان در حال افزایش است، گفت "من این حقیقت را می پذیرم که اجتماع به زنان پولیس ضرورت دارد اما افغانستان جای نیست که مردم آن دختران و خواهران شانرا به پولیس بفرستد چون در زمان حاضر پولیس نزد مردم محبوبیت ندارد". این مرد 30 ساله گفت پولیس چندین بار منزل او را تلاشی کرده است اما او هیچگاهی به مردان پولیس اجازه نداده که همسر و دختران اشرا تلاشی کند.

در پوسته های امنیتی پولیس در شاهراه، نبود زنان کاملاً هویدا است. در یکی از دروازه های جنوبی شهر کابل، نادیه یک پولیس 35 ساله مصروف تلاشی بکس های مسافرین اناث است. او در حالی که دو پولیس اناث دیگر در پهلویش مصروف کار بود، گفت "همکارانم، مردهای پولیس، با من برخورد خوبی دارند". در حالی که زنان پولیس تلاش می ورزند که محیط کاری شانرا خوب جلوه دهند، گزارش یک موسسه بریتانیایی بنام اکسفام در سال 2014 از سؤاستفاده و آزارهای جنسی زنان پولیس از سوی همقطاران مرد آنها گزارش داد.

با آنهم، شاید پیشرفت زنان پولیس در پاکستان شاید برای زنان پولیس در افغانستان مایه آرامش خاطر گردد. روزی الطاف، یک کارمند پولیس گفت "وقتی ما به بازار یا پوسته های امنیتی روی جاده می رفتم مردم حیرت زده به ما نگاه می کردند اما حالا در اجتماع به ما احترام می شود چون ضرورت به ما احساس می شود. پولیس های مرد هم در انجام تمام وظایف به همکاری ما نیاز دارند".

تا گیلانی یی است، امیدی است

انکشافات در سکتور پولیس در خیبرپشتونخوا مدیون پیشگامان چون شهزادی نوشاد گیلانی، رئیس بخش زنان پولیس این ایالت است.  گیلانی در سال 1994 بنابر تشویق پدراش که یک منصبدار ارتش پاکستان بود، به صفوف پولیس پیوست و به زودی رده های ترفیع را پیمود. او برای بیشتر از یک دهه در رتبه ساتنمن باقی ماند و حتی برای مدتی بحیث آموزگار در مکتب آموزشهای پولیس در هنگو، ایفای وظیفه نمود. در سپتامبر سال 2014 او نخستین زنی بود که به رتبه پاسوال در ایالت خیبرپشتونخوا رسید.

گیلانی می گوید شمار زنان پولیس روزتاروز افزایش میابد اما هر کدام آنها باید در مقابل تعصب و تبعیض جامعه قوت داشته باشند. به گفته او "سنت های اجتماعی و موانع فرهنگی زنان را در قید خانه هایشان نگه داشته است. اگر ما با اینگونه مشکلات مقابله نکنیم، هیچکدام ما جرعت بیرون رفتن از خانه را نخواهیم داشت".

هزاران زن افغان که به حمایت و عدالت نیاز دارند شاید به این امید باشند که زنان افغان هم راه گیلانی را، در این طرف مرز، تعقیب کنند.

 

این گزارش بخشی از
اف‌‌-پاک