رسانه ها در همکاری و تحول
Brunnenstraße 9, 10119 Berlin, Germany
mict-international.org

پروژه های دیگر ما
afghanistan-today.org
theniles.org
correspondents.org
پشتو
English

حقوق زن
بهای یک دختر

در یک داستان غم انگیز، عنعنات قبیله ای فشارهای روحی یک خانواده ای را کاهش می دهد که به دلیل ناامیدیهای اقتصادی دختران شانرا می فروشد.
7.08.2015  |  کندز
در این عکس شازیه٬ رمزیه و عزیزه در حویلی شان دیده میشود (عکس سید نورالعین)
در این عکس شازیه٬ رمزیه و عزیزه در حویلی شان دیده میشود (عکس سید نورالعین)

*جمعه ۱۶ اسد ۱۳۹۴*

در زیر چادری آبی رنگ اش، شازیه صدیق به دستان دو دختر و یک پسر کوچک اش چسبیده است. این اطفال، همانند مادرشان، برای مدت زیادی تبسم بر لب نداشته اند. 

رمزیه ۱۳ ساله و عزیزه ۱۱ ساله در حالی اشک را از روی خود پاک می کنند که خواهر بزرگ ضایعه خانواده ایشانرا توضیح می دهد: "ای کاش عزیزه و من بچه می بودیم. ما می توانستیم به شهر برویم و بوت-پالش بکنیم. کاش می توانستیم پول پیدا کنیم و جلو فروش خواهرهای کوچک مانرا بگیریم."

سوال عزت 

غلام صدیق، پدر این دخترها، یک جنگجوی مظنون طالبان است. او پیش از بازداشت اش به ظن تعبیه نمودن بم در قریه یتیم در ولسوالی چاردرهء ولایت کندز، رمزیه و عزیزه را در بدل 45 هزار افغانی (796 دالر امریکایی) به فردی در ولایت همجوار بغلان فروخت. 

وقتی صدیق به زندان رفت و خریداران دخترها برای گرفتن آنها آمدند، مردم قریه مداخلت کردند و اصرار داشتند که خرید دختران قریه از سوی بیگانه ها برای آنها بی عزتی است. 

برای حل این معضل جرگه ای – اجتماعی از بزرگان که بر اساس رسوم و عنعنات سنتی برای اجتماعات شان تصمیم می گیرد – تشکیل گردید و فیصله نمود که صوفی خان محمد، مردی که در همین قریه بسر می برد و طفل نداشت، می تواند دخترک های صدیق – راضیه و مرضی – را در بدل 12 هزار افغانی (213 دالر امریکایی) بخرد.

 

معامله مالی 

صدیق که حالا در زندان بسر می برد، می گوید برای تامین معیشیت خانواده اش چاره ای جز از فروش دختران اش نداشت. او گفت "هیچ پدری نمی خواهد که دور از اطفال اش باشد اما من چیزی دیگری نمی توانستم." 

اگر چه آمار مشخصی وجود ندارد اما گفته می شود که بسیاری از خانواده های طالبانی که در زندان بسر می برند، همچو مصائب حزن آور را تجربه کرده اند. 

محمد، یک مرد خریدار است. او می گوید از معامله ای که انجام داده است "بسیار خوشحال" است. "وقتی این دخترها بزرگ شوند، من چندین برابر پولی که در بدل آنها پرداخته ام، عاید خواهم کرد. تا آنزمان اینها دختران من استند."

 

رسم فروش دختران 

بر اساس اظهارات نادره گیاه، رئیس امور زنان ولایت کندز، زنان در تمام افغانستان بشکل امتعه خرید و فروش می شوند. او می گوید "تا زمانی که ما برای ریشه کن نمودن این رسوم غیرقابل پذیرش مبارزه نکنیم، مشکلات فروش زنان و دختران از میان برداشته نخواهد شد." 

شماری از گروهای جامعه مدنی کمپاین پیوست مجدد دخترک های خروخته شده را با مادران شان، براه انداخته است. نجیم رحیم، مدیر مسوول مجله رسانه ای و یک عضو این کمپاین، می گوید که طی این ابتکار 25 هزار افغانی (445 دالر امریکایی) اعانه جمع آوری شده تا این خانواده اطفال اشرا حفاظت کند. آقای رحیم می گوید "ما تلاش می ورزیم که برای این خانواده یک حساب بانکی باز کنیم تا مردم به آن بطور منظم اعانه بپردازند."

بآنهم جرگه یی قریه به این نتیجه رسید که شازیه صدیق، مادر این اطفال، توان مالی نگهداشت اطفال اشرا ندارد.

 

اطفال بی مادر 

از آنجا که این دختران فقط هشت ماهه استند، جرگه فیصله نمود که محمد باید هر یک روز بعد آنها را برای چند ساعت نزد مادرشان بیآورد، تا آنکه به سن بلوغ برسند. 

شازیه می گوید با وجود آنکه از نبود اطفال اش به شدت رنج می برد اما هیچ راه دیگری برای تامین غذا، لباس و دیگر ضرورت های آنها ندارد. او حکم جرگه در باره فروش دخترانش به محمد را پذیرفته است. 

جرگه همچنان فیصله نموده است، هر وقتی که صدیق، پدر این دخترک ها، از زندان رها شود می تواند اطفال اشرا از محمد دوباره بخرد. او باید اضافه بر پرداخت مبلغ فروش، مصارفی که محمد برای اعاشه این اطفال متقبل می گردد را هم بپردازد. بر اساس حکم جرگه، مصارف اعاشه این اطفال در یک سال 35 هزار افغانی (623 دالر) خواهد بود.

 

حرف جرگه 

محمد ظاهر عظیمی، رئیس کار و امور اجتماعی ولایت کندز، گفت به شازیه صدیق کمک مالی صورت گرفته و اطفال اش به او مسترد شده اند. مقام ها اما از تصامیم جرگه آگاهی ندارند و به دلیل تهدیدهای طالبان در منطقه، نمی تواند از این خانواده دیدن کنند. 

محمد، مردی که دو دختر غلام صدیق را خریده، می گوید "جرگه این دخترها را بمن فروخت و هیچکسی در جهان نمی تواند این را تغییر دهد. این دخترها، حالا از من استند."